ในสมัยพุทธกาล ที่เมืองไพสาลีอันใหญ่โตสวยงาม มีกำแพงล้อมถึงสามชั้น มีกษัตริย์ปกครองเป็นคณะถึง ๗,๗๐๐ องค์ อุปราช เสนา อำมาตย์ อย่างละ ๗,๗๐๐ คนเช่นกัน ในบรรดาพระโอรสของพระราชาเหล่านั้น มีราชกุมารผู้หนึ่งพระนามว่า ทุฏฐลิจฉวี เป็นคนขี้โมโห ดุร้ายหยาบคาย พ่อแม่ ญาติ ครูบาอาจารย์คนไหนก็สอนไม่ได้ พระบิดาพระมารดาเห็นว่าท่าจะไม่ได้การ เลยพาตัวไปกราบพระพุทธเจ้า ขอให้ช่วยอบรม พระศาสดาก็ทรงเมตตา สอนราชกุมารทุฏฐลิจฉวี ใจความว่า… ...ดูก่อนกุมาร เธอไม่ควรจะเป็นคนดุร้ายหยาบคาย ร้ายกาจ ชอบข่มเหงรังแกผู้อื่...